Rock: før og nå

Eg held på å lese boka Beatles av Lars Saabye Christensen. Eg har det fryktelig vanskelig med å sjå føre meg korleis Beatles var, når det var nytt og hippt. Alle er så gira på Beatles, så eg tenkte eg skulle byrje å lukte litt på det. Men eg må seie at det litt håplaust. Beatles var nok ein revolusjon når dei kom. Med langt hår og songar med gitar (!) og effektar. Men det heile vert litt tamt for meg. Litt for mykje pop. Eg sit og høyrer på albumet Beggars Banquet av the Rolling Stones, og eg må seie at det er mykje godt. Men desse var jo og rebellen i si tid. Hadde me reist tilbake i tid og spelt litt Skambankt for dei, ville nok samtlege omkome på staden. Rolling Stones er hakket hardare enn Beatles, men dei spelar ikkje rock, slik som band gjer i dag. dei speler fengande låter, men prega av litt country, litt rock, ein slags blues og mykje akustisk. Men eg tykkjer det er ei god plate. Skal vel nemnast at det var Sympathy for the Devil og Street Fighting Man som gjorde at kjøpte heile plata.

Musikken er ikkje som han ein gong var. Men det er nok like greitt.

sjå forresten denne videoen. Er det vanskeleg å sjå føre seg at Mick Jagger gjekk på narkotika? Eg forstår ikkje eitt ord

“En ny regisør, takk”

“Hei, uhm… vi har en sang, vi skulle lagd en musikkvideo til. Ja, navnet, ja… den heter “Kill the director”… du har ikke lyst å regisere den nei… nei, javell.”

Jeg tenker meg at “The Wombats” sa dette (bare på engelsk) ett par ganger i telefonen når de lette etter noen som kunne lage musikkvideo til deres “Kill the director“. Men det ble jo video av det, tilslutt.

Bassisten er forresten norsk, det er litt kult.