Jeg er fri!

For godt over ett år siden forkynte jeg at jeg av ren dårskap hadde utviklet instinktivt hat ovenfor en av mine favorittsanger. (du kan finne den her.) Det var ett sant mareritt og jeg har lidd.

Men nå er jeg kurert. Jeg reagerer ikke lenger med et hopp en gjennomtrengende følelse av frykt. Det er godt å kunne høre introen til Dekk bord av Kaizers Orchestra uten å hoppe i taket, av den grunn. Det er fint å være fri, men når du kvitter deg med en, får du en ny. Riktignok er har jeg lært, jeg bruker for tiden av Nokias standard vekketoner. Problemet med denne er at den begynner med å vibrere, så jeg har utviklet samme panikken ovenfor vibrerende telefoner. Jeg får helt angst bare noen ringer til meg (jeg har som regel mobilen på lydløs, for å slippe alt bråket med en ringetone). Men det er noe jeg klarer å venne meg til.

Nå kan jeg i det minste høre på iPoden og radio (selv om de ikke spiller kaizers så ofte (til og med ikke på p3)) uten å frykte fremtiden.

f**kings kjedemail!

Eg hatar kjedemeldingar!

Nokon meiner kanskje at jorda vert redda og fattigdomen utsletta om du brukar femti kroner på sende ein melding til alle du kjenner som seier “Send denne meldingen til alle du kjenner, så hjelper du med å redde verda.” Som regel plar meldinga å lokke med eit lykkeleg liv eller uventa overraskingar. Overraskinga kjem med posten, meir kjent som telefonrekninga enn “eit lykkelig liv”. Kva er meininga? Sjølv om ei melding frå bestevenninna di seier at om du sender ho vidare til minst fem personar vil du hjelpe ein svolten unge i Afrika. Med mindre ungen er medeigar i telenor, netcom eller kva det måtte være, så får ikkje eingong lukte på mat, på grunn av den meldinga di. Den einaste kjedemeldinga eg står inne for er ei eg fekk av ein ven, ein god ven med hovudet på rette plassen og med ein god porsjon humor:

Kostnaden av denne SMS kunne gitt mat til en fattig neger en hel dag. Send denne SMS videre til 7 av dine venner, så sulter vi den j***a negeren 1 hel uke!

Om du ser forbi den grove ordbruken (som eg har sensurert) og prøver å få med deg kva meldinga eigentleg seier, så har han eit veldig godt poeng.

Men dreier seg ikkje om pengar eller fattige ungar i afrika. Difor er ikkje kjedemeldingane meir velkomne i form av mail. Og med mail, meiner eg ein mail som har blitt vidaresendt 20 gonger, slik at det tek fem minutt å finne fram til bodskapen i mailen, som lovar deg at det berre vil ta to minutt å lese det som står. Men det som står er påverka av å ha blittt kopiert, vidaresendt, kryptert og dekryptert av femten ulike programmer og utallige personar. Så historia om korleis utryddinga av kristne kinesarar framleis finst i dag, som ikkje er noko å le av, blir borte i alle slags teikn og ulogiske linjeskift. Endå verre er det om mailen inneheld bilete. For eit bilete tydar ofte mange bilete, samtidig som nyttefaktoren minkar drastisk og kosefaktoren aukar ekstremt.

Kjedemail er verre enn spam. Fordi spam finst det filter for. Kall meg gjerne festbrems, for hjå meg stoppar ein kvar kjedemelding (av prinsipp), for det er ein fest eg ikkje ynskjer å delta på.
Eg hatar kjedemeldingar av alle slag.

Om du er enig med det eg skriv, kopier det inn i mailen din og legg til bilde 1, 2 og 3 vilkårlig og gjerne på ein ulogisk plass. Send så mailen til dine 10 beste vener og lov dei eit betre liv om dei gjer det same.

vekkarklokkemareritt

Den mannen som fann opp radio-vekkarklokka trudde nok han var lurare enn han var. Eg skal nemleg fortelje ein historie som er festleg, men har gjort meg mykje vondt.

For det har seg slik at eg har ein mobil med mp3-spelar på. Det er kanskje ikkje det største i verda, men eg har no det. Den har plass til eit lite sortiment med songar, så det gjeld å velje med omhug. Eg må seie at min mobil sin mp3-spelar er svært oppskrytt (om nokon vel å skryte av han i det heile). Den er dårleg, knotete og stort sett ubrukeleg. Men alt dette er unnskyld, den er tross alt to år gamal… han kjem frå dei tidene då det var rimeleg nytt å kalle mobilen for ein mp3-spelar. Men det som er galt er at mobilen min har ein skingrande forferdeleg høgtalar. Det er ikkje å halde ut. Så det som skjer når lyden kjem ut av han, er at til og med den finaste song vert uuthaldeleg.

Eg nemnde så vidt at det ikkje er plass til så mange songar. Difor fann eg den songen min som begynte mest rett på og bråka mest, slik at det skulle verte ei effektiv vekkerklokke. Denne vekkarklokka brukte eg eit par gonger, og ho fungera veldig bra. Over all forventning. Som regel var eg lys vaken og oppe lenge før første del av introen var over (som varer i ganske nøyaktig 3 sekkund). Songen er “dekk bord” av Kaizers Orchestra, som eg gjerne skulle spela for dykk, men eg finn han ikkje på internett, dessverre. Det er ein knakande god song med ein veldig innhaldsrik tekst, som eg likar veldig godt. Det var difor eg velde å vakne til han.

Men etter eit par veker med “dekk bord” som effektiv vekkarklokke var eg ute og gjekk. Eg hadde kaizers Orchestra på ipoden og treivst med det. Men så når etter ein av songane var over og ein ny byrja, stokk eg. Hjernen frys, armar og bein rykker og hjarta byrjar å banke febrilsk. Og eg tenkar kva er det skjer. Det heile er grunna vekkarklokka mi. Etter å vakna skremmande brått av den kraftige introen i “dekk bord”, er kroppen min merka for livet.

Det har gått rundt eit halvt år nå og framleis klarer eg ikkje høyre den songen utan at tankane forsvinn, hjarta slår eit ekstra slag og eg lurer på kva er det som skjer. Det mest positive eg kan få utav denne hendinga er at når eg sit på skulen, høyrer på musikk og held på å sovne, er det forfriskande å høyre “dekk bord” trenge seg gjennom hovudet og vekke meg, momentant!

Det er ingenting gale med songen. Som sagt er det ein av mine favorittsongar, men dei tre første sekunda av denne songen har ein merkverdig effekt på meg. Eg vel å samanlikne det med å helle ei bøtte med kaldt vatn over hovudet. Så brutalt er det og så fælt er det å ha øydelagt ein så bra song for meg sjølv.

Trur du meg ikkje? Prøv sjølv!